Av. M. Gökhan Ahi, Kişisel Veriler.



Av. M.Gökhan Ahi

Birileri teknoloji geliştirirken, başka birileri bu teknolojilerin açıklarını yakalamaya ve bundan çıkar elde etmeye çalışmaktadır. Dünya var oldukça bu döngü devam edecektir. Teknoloji, her zaman insanın ve diğer canlıların daha iyi ve daha rahat bir yaşam sürmesini amaçlar. Ama teknolojinin gelişmesinde bu amaç hiçbir zaman birinci sırada olmadı.
Tarih sürecinde teknolojinin gelişimine bakıldığında, teknolojinin öncelikle savaş alanında kullanıldığını görmekteyiz. Eski çağlarda, demirin işlenerek kesici alet haline getirilip insanın hayvanlarla ve birbirleriyle olan savaşlarında kullanılmaya başlaması aklımıza gelen ilk örnektir. İnternet teknolojileri de öncelikle savaş sanayi alanında geliştirilmiş, daha sonra insanlığın ortak kullanımına sunulmuştur. İnternetin ilk ilkel hali, ABD Ordusu tarafından karargahlar arası iletişim ve bilgi alış verişi için kullanılmıştır. Daha sonra biraz daha geliştirilmiş hali üniversiteler arasında kullanılmış ve son 15 yıl içinde insanlığın kullanımına sunulmuştur.
Burdan çıkarmamız gereken sonuç şudur: Hangi teknoloji olursa olsun, teknolojinin her zaman birincil amacının savaş sanayi, dolayısıyla güvenlik olduğunu bilmemiz gerekir. Birincil amacı güvenlik olan bir teknolojiden, hiçbir zaman sınırsız bir özgürlük olmadığını sonucunu da ayrıca çıkarmamız gerekir.
İnsanlık, tarihsel süreç boyunca her zaman daha rahat ve daha özgür bir yaşamın mücadelesini vermektedir. Sonu kanlı biten savaş, isyan ve devrim gibi mücadeleler sonucunda, bireyin özgürlüğünü ve temel haklarını garanti altına alan modern toplum yapıları ortaya çıkmıştır. İnsanca yaşama hakkı, düşünce ve ifade özgürlüğü, özel hayatın gizliliği, haberleşme özgürlüğü ve haber alma hakkı, basın özgürlüğü, bilim ve sanat özgürlüğü gibi temel hak ve özgürlükler ortaya çıkmış ve devletlerin Anayasaları ve uluslararası sözleşmelerde yer almıştır.

İnternet teknolojileri bir yandan bu temel hak ve özgürlüklerin daha iyi ve daha yoğun kullanılmasında etkin bir araç olabilirken, diğer yandan temel haklar ve özgürlükler açısından sakınca yaratabilmektedir. İnternet teknolojilerinde, özgürlük ve güvenlik kavramları hem iç içedir, hem de birbirlerinden çok ince bir çizgi ile ayrılabilmektedir. Kimi devletler, bu ince sınırı güvenlik lehine özgürlük aleyhine genişletmeyi tercih etmekte, temel hakları kısıtlayabilecek bir takım düzenlemelere gidebilmektedir. Ayrıca, insanların izlenebildiği ve takip edilebildiği, yaptığı her şeyin kaydedildiği ülkeler de bulunmaktadır. Bunun için, güvenlik ve terörizmle mücadele gibi kavramlar ön plana çıkarılmakta ve sürekli korku propagandası yapılmaktadır. Ülkemizde de, insanların devletten daha iyi bir hizmet almasını sağlayacağı iddia edilen TC Kimlik Numarası ve elektronik kimlik kartı uygulamaları ise, insanların rahatça takip edilebileceği ve gerektiğinde her işleminin kayıt edilebilip kendisine karşı kullanılabileceği şüphelerini açığa çıkarmaktadır.

İnternet teknolojisini, diğer teknolojilerden ayıran en büyük fark, bu teknolojinin sınır ve zaman tanımayan yapısıdır. Bu sebeple, internet teknolojileri devletlerin düzenlemeleriyle aşılabilecek basitlikte değildir. Ancak ve ancak uluslararası işbirlikleri ve anlaşmalarla çözümlenebilecek bir konudur.

Kuşkusuz, sadece güvenlik nedeniyle temel hakların kullanımı engellenmemektedir. İşin bir de kişiler arasındaki boyutu vardır. Çıkarları doğrultusunda, teknolojinin açıklarını bulmaya çalışanlar olduğu gibi teknolojiyi kötü amaçlı kullanmak isteyenler de bulunmaktadır. Bize özel olan kişisel verilerimizi, özel hayatımızın ayrıntılarını izlemek ve kaydetmek isteyenler olduğu gibi, ticari sırları ele geçirmek isteyen, internet teknolojileri platformlarında sergilediğimiz davranışlarımızı ve oluşturduğumuz profilleri pazarlayarak haksız ticari çıkar sağlamak isteyenler de olmaktadır. Dünyada ve ülkemizde, internet teknolojilerine özel yeni bir çok suç tipi tanımlanmış ve kanunlarda yerlerini almışlardır. Kanunlar, temel haklarımızı korumak için bir güvence olduğu gibi, bazen interneti ve internet teknolojilerini bilmeyen uygulamacılar yüzünden temel hakların sınırlanmasında ne yazık ki iyi birer alet olmuşlardır. İşte bu sebeple, temel hakların korunması için alınan hukuki önlemler yeterince etkili olmaktan uzak kalmaktadır. Kaldı ki, insanların özel verilerini ve özel hayatını koruma altına almak isteyen, kişisel verinin tasnifini yapan ve hangi kişisel veriye kimin ne kadar ulaşma yetkisini olduğunu saptayan Kişisel Verilerin Korunması Hakkında Kanun Tasarısı, 1982 yılından beri Meclis’te yasalaşmayı beklemektedir.

Sonuç olarak, internet teknolojisini kullanan bireylerin bu teknolojinin nimetlerinden yararlanırken hiçbir zaman yalnız olmadıklarını ve birilerinin onları gözetlediğini veya kayıt altına aldığını hiçbir zaman akıllarından çıkarmamaları gerekir.